Hannie Achterstraat

Daslook groeit zijn bladeren al vroeg uit zijn bollen: om snel onder de nog
bladloze bomen genoeg licht te vangen, voor hun vroege groei en bloei.
De spits opgerolde spruiten groeien zich een weg door een bladerdek
van stug, nog amper verteerd blad, dicht opeengeplakt door de sneeuw.

Tussen dood blad door, maar soms er dwars doorheen gepriemd, waardoor je
je klem groeit, of zelfs groepsgewijs verstrikt raakt, in een netwerk van nerven..

Als de bladeren zijn uitgegroeid en opengerold slaan wildplukkers hun slag
en laten sporen van geplukte bosjes daslook achter: zij laten zich niet
afschrikken door de uiïge geur en smaak (=anti-vraatstoffen..), integendeel!

Klik hier voor eerder het (wel/niet) eten van daslook

Nog tussen alle dode plantenresten groeit klein hoefblad alweer vroeg bloemen
uit zijn wortelstokken: fel zonnig geel om beestjes te lokken die zich 
door wat vroege voorjaarswarmte uit hun winterschuilplaats wagen, op zoek naar voedsel: nectar.

Dit miertje weet de nectar wel te vinden: in al open buisbloempje aan de rand.
Maar de hommelkoningin worstelt traag (nog niet genoeg opgewarmd …) 
voor houvast, om VEEL nog niet leeggezogen bloempjes te zoeken: 
ze gaat in haar eentje een hele nieuwe hommelkolonie opstarten! 

Zo’n lichtgewicht (zweef)vlieg kan met veel minder opwarmen al aan de slag …

Kijk hoe bij het zakken van de zon die bloemen er verfomfaaid uitzien,
gesleten door het ‘zware’ bezoek van hommelkoninginnen ea., en hoe ze
zich sluiten; om de volgende dag weer te openen (hoe vaak kunnen ze dat?)

Klik hier voor de (even) vroege bloei van groot hoefblad
en hier voor meer klein hoefblad
Soorten: een mier, akkerhommel(koningin), blinde bij (een zweefvlieg), herfstvlieg

Als honingzwamschimmels een boom zijn binnengedrongen
banen de schimmeldraden zich een weg tussen bast en hout: in stevige strengen
met een beschermlaag van (zwarte) melanine (tegen looizuur).
Na het verteren van genoeg hout groeit dit mycelium talloze honingzwammen.

Nog lang nadat de schimmel in zijn boom leefde en werkte
blijven die (goed beschermde!) bundels intact, ook als de bast afvalt.
De melanine kleurde zwarte patronen in de kale stam en langzaamaan
schrompelen de strengen los en trekken lichte plekken uit het dode hout.

Tot er van het honingzwam-mycelium alleen nog tekeningen over zijn …

Nu geen zware natte sneeuw, maar lichte luchtige vlokken op
de stevig gebleven plataanbladeren, en losse donzige vlokjes op
de eerder geplette beukenbladeren. Maar al snel weer omgewoeld door 
merels, meesjes ea.: op zoek naar voedsel (beestjes, zaden).

Na één nacht vorst groeit er alweer ijs over het nog koude water.
De vallende sneeuw schildert droge plekken wit en smelt natte zwarte cirkels
waar moerasgas alweer gaatjes in het ijs heeft geborreld.

Geplet en doorweekt door de zware natte sneeuw zijn bladeren hun laatste geelbruine herfstkleuren wel kwijt en dooien zompig zwart onder de sneeuw uit.
Dan drogen ze weer langzaam los van elkaar, naar lichtere kleuren:
populier in ronde patronen, en beuken met hun donker getekende natte nerven.

Alle kiemplantjes van klimopereprijs konden al stevig staan onder de sneeuw
maar deze nieuwe speenkruidblaadjes moeten zich nu
onder de nog natte zware beukenbladeren uit groeien.

En deze rode kelkzwammetjes zagen hun kans schoon: beschut tussen
dood blad, en als stevig winterzwammetje kan hij wel wat vorst hebben.