Hannie Achterstraat

Vroegbloeiers als speenkruid profiteren van de nog kale bomen om
alle voorjaarslicht te vangen voor hun vroege groei en bloei. Ook voor
de talloze ouderejaars esdoornkiemplanten is het een race tegen de klok:
eerst nog een goede groeispurt vóór hun ouderbomen hen overschaduwen.
Pech voor speenkruid: nu al in de schaduw staan van hun brede bladeren,
hoe groei je je daar weer onderuit …  

Ook vroege beestjes moeten zich haasten voor hun voer:
een vliegje dat onder de meeldraden graaft naar nectar,
slakjes raspen de bloemblaadjes nog in hun knop, maar
zo’n mier weet ook in een aangevreten bloem
waar hij de nectar haalt, zonodig ondersteboven.

En intussen kiemen hier alweer talloze nieuwe nuldejaars esdoorntjes,
naast één eerstejaars die ook al zijn blaadjes uitvouwt.

Hoe doet braam dat, zoveel bladeren de winter door groen en levend houden:
als je wortels in de kou (te) weinig water sturen, en vorst ze stuk kan vriezen?
Geen dikke harde bladeren zoals hulst, of andere winterharde struiken,
en toch vallen er veel niet af, zoals alle andere ‘zachte’ bladeren?

Elk gaatje was een schimmelinfectie, die snel geïsoleerd en verdroogd werd,
en daarmee overwinterden deze bladeren: groen en levend.
Maar nu lopen hun okselknoppen uit tot takjes met versgroene blaadjes,
die de oude bladeren al snel boven het hoofd gaan groeien.

Onder oprukkend jong blad vangt oud nog wel wat licht, maar
zonder bladgroen geen fotosynthese en (dus) geen voedsel meer ..
Binnenkort is oud, overwoekerd door jong, niet meer te zien en zal
in het (te) donker eindelijk loslaten en afvallen.

Al eind winter wagen paarse dovenetels het erop: groeien en ook bloeien!
In gazons overgroeien ze met gemak het nog laat gemaaide gras,
samen met andere vroege “on”kruiden (zoals het toch tere vogelmuur)
en laten dan meteen ‘duizend bloemen bloeien’!

Hommelkoninginnen zijn blij met al dat on??-kruid, want gras levert hun niets!
Ze duikt diep in dat kleine bloempje naar de nectar onderin, en 
het oranje stuifmeel wordt voedselvoorraad in haar nest: voor de larven.
En valt er voor dat miertje, in haar kielzog ook wat te halen: nectar?!

Ook massaal paarse bloei tussen de tramrails: gelukkig nog niet gemaaid ..

De hommels: akkerhommel, 2x aardhommel
Klik hier voor meer over hommelkoninginnen

Terwijl alle (hoge) bomen hun bladeren nog veilig in knop houden schuiven treurwilgen
hun groengele blaadjes en alle geelgroene ‘bloemen’ (katjes) gestaag uit hun knoppen
tot bloeiende gordijnen die met alle winden meewaaien.

De talloze katjes beginnen al te bloeien en
die mini-blaadjes gaan later nog zo’n 10x langer groeien.

Wel zielig dat zo’n treurboom zijn takken niet stevig omhoog kan groeien,
om zijn blaadjes vrijuit in het licht te zetten …
Kijk hoe de langst uitgroeiende takken hun kop in het water moeten steken
en verdrinken …

Daslook groeit zijn bladeren al vroeg uit zijn bollen: om snel onder de nog
bladloze bomen genoeg licht te vangen, voor hun vroege groei en bloei.
De spits opgerolde spruiten groeien zich een weg door een bladerdek
van stug, nog amper verteerd blad, dicht opeengeplakt door de sneeuw.

Tussen dood blad door, maar soms er dwars doorheen gepriemd, waardoor je
je klem groeit, of zelfs groepsgewijs verstrikt raakt, in een netwerk van nerven..

Als de bladeren zijn uitgegroeid en opengerold slaan wildplukkers hun slag
en laten sporen van geplukte bosjes daslook achter: zij laten zich niet
afschrikken door de uiïge geur en smaak (=anti-vraatstoffen..), integendeel!

Klik hier voor eerder het (wel/niet) eten van daslook