Beeld week 39: Vennen in droge tijden

Drooggevallen vanaf de heldergroene rietrand, maar zeker niet doods:
zie het dichte dek van sappiggroene moerashertshooi-plantjes,
en hun naam zegt genoeg: bewoners van vennen zijn goed afgestemd
op wisselende waterstanden.

Ook op deze oever is nog veel groen, maar dit felgroene mossige plantje
is watercrassula: een uit vijvers ontsnapte “invasieve exoot” die
ontembaar uitgroeit en zich verspreidt, en zo andere ven-planten verdringt ..

In dit drooggevallen ven gelukkig geen woekerende watercrassula,
maar wel veenmos, tussen en tegen de pollen pijpenstrootje opgegroeid:
als een spons kan het wel 20x zijn eigen gewicht aan water vasthouden,
en ook de wittig verdroogde plantjes zijn nog lang niet (droog en) dood.

Ook zonnedauw staat hier nog sappig genoeg tussen indrogend veenmos,
geduldig wachtend op insecten om met zijn rood-kleverige blaadjes te vangen:
als aanvulling van voedingsstoffen op deze voedselarme gronden.
Hopelijk vullen de (druilerige) regens de vennen nu weer wat aan!!